(…)
escribir
¿y no hacer literatura?
…
¡y qué más da!:
hay demasiado dolor
en el pozo de este cuerpo
para que me resulte importante
una cuestión de este tipo.
Escribo
para que el agua envenenada
pueda beberse.
*todo un experimento dejarse estallar los ínfimos ojos por las palabras de Chantal Maillard mientras unos cascos hacen estallar en los también ínfimos oídos Das Lied von der Erde (la canción de la tierra) de Mahler
desesperación y resignación mahleriana pero en el subfondo la esperanza en la humanidad
lunes, 11 de octubre de 2010
domingo, 3 de octubre de 2010
...el poso
anfaegtelse.... aún me dura este poso, con la misma intensidad que persiste en mí el poso de su casa de la fuerza... sedimentos...de... carbón...
...supongo que hoy te estás acordando de mí solo porque estás en el mar donde descansan los ahogados hola mi preciosa angélica estás en la playa el agua está llena de seres desconocidos joder no quiero despertar no me dejes tengo miedo de que me dejes joder eres la pesadilla de la que no querría despertar eres la discoteca en la que me gustaría morir por un atentado de eta tengo miedo de ser más bajito que tú muchísimo más bajito que tu amor tengo ganas de llamarte por teléfono pero sería como llamar a alguien que está ingresado en la unidad de cuidados intensivos oye tráete un poco de playa al menos tráete algún ahogado para nuesro amor ya sé que no te gustan los ensayos sería como ensayar una pena de muerte no? yo te respeto bastante lo suficiente como para quemarme a lo bonzo frente a tu embajada mi amor hoy espero que estés pensando en mí como piensan los leones en las gacelas thomson supongo que lo que pasa es que tengo miedo pero todo esto va a funcionar besos de osos... A.L.
joder... angélica es intravenosa te estalla por dentro
video: pau de nut
...supongo que hoy te estás acordando de mí solo porque estás en el mar donde descansan los ahogados hola mi preciosa angélica estás en la playa el agua está llena de seres desconocidos joder no quiero despertar no me dejes tengo miedo de que me dejes joder eres la pesadilla de la que no querría despertar eres la discoteca en la que me gustaría morir por un atentado de eta tengo miedo de ser más bajito que tú muchísimo más bajito que tu amor tengo ganas de llamarte por teléfono pero sería como llamar a alguien que está ingresado en la unidad de cuidados intensivos oye tráete un poco de playa al menos tráete algún ahogado para nuesro amor ya sé que no te gustan los ensayos sería como ensayar una pena de muerte no? yo te respeto bastante lo suficiente como para quemarme a lo bonzo frente a tu embajada mi amor hoy espero que estés pensando en mí como piensan los leones en las gacelas thomson supongo que lo que pasa es que tengo miedo pero todo esto va a funcionar besos de osos... A.L.
joder... angélica es intravenosa te estalla por dentro
video: pau de nut
viernes, 1 de octubre de 2010
...carpe diem
CARPE DIEM, quam minimum credula postero, o lo que es lo mismo aprovecha el día y no confíes en mañana porque mañana una explosión solar paralizará la tierra, o lo que es lo mismo aprovecha la vida y no la malgastes o tu carne se malgastará como se malgastan bombas de hidrógeno en el espacio, o lo que es lo mismo vive cada momento de tu vida como si fuese el último o serás el último en alcanzarte a ti mismo, o lo que es lo mismo vive en el soplo del relámpago porque el mundo envejecerá antes de que caiga a tierra ese relámpago o lo que es lo mismo vive al límite extremo o ese mismo límite ahorcará tu virgen garganta, o lo que es lo mismo vive intensamente cada instante o te sepultará ese instante en un instante, o lo que es lo mismo disfruta de los placeres fronterizos de tu cuerpo de tu mente dejando a un lado el futuro incierto, porque lo incierto es nada y todo esto es cierto, porque es incierto hasta el mismo cierto, o lo que es lo mismo que aquel inicial carpe diem Tu ne quaesieris (scire nefas) quem mihi, quem tibi fienm di dederint, Leuconoe, nec Babilonios temptaris numeros. Ut melius quicquid erit pati!
Seu pluris hiemes seu tribuit Iuppiter ultimam, quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare Tyrrenum, sapias, vina liques et spatio brevi spem longam reseces. Dum loquimur, fugerit invida aetas: carpe diem, quam minimum credula postero.
y la traducción:
no busques el final que a ti o a mí nos tienen reservado los dioses (que por otra parte es sacrilegio saberlo), oh Leuconoé, y no te dediques a investigar los cálculos de los astrólogos babilonios. ¡Vale más sufrir lo que sea! Puede ser que Júpiter te conceda varios inviernos, o puede ser que éste, que ahora golpea al mar Tirreno contra las rocas de los acantilados, sea el último; pero tú has de ser sabia, y, mientras, filtra el vino y olvídate del breve tiempo que queda amparándote en la larga esperanza. Mientras estamos hablando, he aquí que el tiempo, envidioso, se nos escapa: aprovecha el día de hoy, y no pongas de ninguna manera tu fe ni tu esperanza en el día de mañana
poema incluido en Odas, de Horacio
...hay alguien que quiera subirse a este último carro antes de que esa explosión solar rompa toda comunicación?
martes, 21 de septiembre de 2010
tablas de carnicero en valencia
suelto en la colina este poema del libro para todo aquel que quiera cogerlo
la vaca muerta que os habla ya ha hecho el amor
lo haría una y otra vez porque no duerme
pero eso sí
cuando su cuerpo moleste
lo entregará al mejor postor
y volverá liviana a reencontrarse para hablar
dejando muerte y cuerpo de lado
y al final de la historia os daréis cuenta
de que su cuerpo no molesta para nada
y la dejaréis pacer justo al lado
miércoles, 15 de septiembre de 2010
Inter View ( Feat. Heartmill )
uf!!!!!!!!! no sé por qué pero me recuerda algún diálogo de alguna ópera de Alban Berg... ¿Lulú? ¿Woyzzeck? esa contemporánea y a veces atonal mezcla de voces entrelazadas y música.... ¿o puede que al Pierrot Lunaire de Schöenberg?
tablas de carnicero en valencia
este viernes 17 de septiembre a las 20 h presentamos Tablas de carnicero en Librería Primado (Valencia). Intervendrán los poetas Laura Giordani y Arturo Borra (autores del prólogo del libro) y la autora. Presenta el editor Ferran Fernández (Luces de Gálibo)
Y a las 23 h continuaremos con una lectura de poemas en el Dorado MAE
Y a las 23 h continuaremos con una lectura de poemas en el Dorado MAE
domingo, 12 de septiembre de 2010
más soap & skin
Janitor of lunacy
Paralyze my infancy
Petrify the empty cradle
Bring hope to them and me
Janitor of tyranny
Testify my vanity
Mortalize my memory
Deceive the Devil's deed
Tolerate my jealousy
Recognize the desperate need
Janitor of lunacy
Identify my destiny
Revive the living dream
Forgive their begging scream
Seal the giving of their seed
Disease the breathing grief
la adoro-...
sábado, 11 de septiembre de 2010
soap & skin o los descubrimientos
Anja Franziska Plaschg es el alma que se oculta tras una capa de oscuridad y drama tortuoso. pertenece a Soap & Skin, cantante austríaca y joven que descubrimos su voz a través de Radio 3. el nombre soap & skin según palabras de la cantante, “Soap & Skin (jabón y piel) son dos sustancias que reaccionan la una a la otra de distintas formas. No sólo el jabón limpia la piel sino también la protege, y la espuma es tan hermosa mientras desaparece rápidamente…”.
he leído que ya a los 7 años (cabalístico número) comenzaba su relación con el piano y que más tarde se intersaría por el teatro y el lengua corporal, la expresión en la que mejor se mueve. En las canciones de soap & skin acompañan a esa dolorosa voz cuerdas, demás aparatos electrónicos. oscuro timbre de voz me recuerda a veces a Cat power, desgarradora, como el mismísimo vacío. intimista y preciosista.... a veces dulce y melancólica, otras, las más, asfixiante hasta alcanzar la tráquea. os dejo dos canciones Thanatos y Spiracle
Glaucoma on our eye
Plague to weather
Until they run dry
Ages of delirium, curse of my oblivion
I swell without a scar to end the time
A shell without a star at the end of time
Watch the bend of my wandering
of hunting with the lightning gun
Tremor on my heaven son
Tares above my kingdom come
Torn open tomb
I fell in your cold fission bomb
I fell in your war
Ages of delirium, curse of my oblivion
Tremor on my heaven son
Tares above my kingdom come
When I was a child
I toyed with dirt and I fought
As a child
I killed the slugs, I bored with a bough
In their spiracle
When I was a child
Peers pushed me hard
In my head, in my neck, in my chest, in my waist, in my butt
I still beg
Please help me
When I was a child
I threw with dung as I fought
As a child
I killed all thugs and bored with a bough
In their spiracle
When I was a child
Foes pushed me hard
In my, in my neck, in my chest, in my waist, in my butt
I still beg
Please help me
When I was a child
I rend my tongue distraught
As a child
I killed my thoughts and bored with a bough
In my spiracle
When I was a child
Fears pushed me hard
In my head, in my neck, in my chest, in my waist
I never loved
I still beg
Please help me
I was a child
I am a child
el spiracle o espiráculo es el orificio respiratorio que tienen muchos animales marinos, donde el aire o el agua contacta con su sistema respiratorio interno. *la foto de la cantante bien podría ser otra ofelia (de millais)
Suscribirse a:
Entradas (Atom)